Omgeving

Home »  Informatie »  Omgeving

Directe omgeving
Naar het noorden
Naar het oosten
Naar het zuiden
Naar het westen

Directe omgeving

Retiro no Rio ligt in de vallei van de Mondego. Dit ongerepte stuk natuur is een waar vogelparadijs waar de wouw en de hop zich regelmatig laten zien en de uil zich ‘s nachts laat horen. Ook de dwergarend en de visarend zijn te spotten. Daarnaast is het ook het leefgebied van onder andere vossen, zwijnen, konijnen, eekhoorns, otters, vuursalamanders en diverse hagedissensoorten. In de rivier wordt hoofdzakelijk gevist op karper en barbeel. Als de rivier laag staat (september-maart) komen de strekdammetjes en ruïnes tevoorschijn, stille getuigen van een buurtschap ten ondergegaan door de komst van het stuwmeer Barragem da Aguieira. Vanaf de Penedo Cabana (uitkijkpunt op wandelafstand) heeft u een spectaculair uitzicht over de rivier.

Het dichtstbijzijnde dorp is Póvoa de Midões, een half uurtje wandelen of 5 minuten met de auto. Hier vindt u diverse café’s en een restaurantje.

In Midões, een dorp met een rijke en nog steeds voelbare geschiedenis, vindt u een postkantoor, slager, bakker,  restaurants en barretjes. Tegen Tábua aan ligt Sevilha, van oudsher een molenaarsdorp waar het graan uit de omgeving gemalen werd. De schitterende (wandel)route leidt u langs mooie vergezichten naar de rio de Cavalos, waar de oude nog steeds werkende watermolens te bewonderen zijn.

De dichtstbijzijnde supermarkten bevinden zich in Tábua en Carregal do Sal, beiden op 10 autominuten afstand van Retiro no Rio.

back to top

Naar het noorden

Op 10 minuten rijden vindt u Carregal do Sal, een verzorgd stadje met uitstraling. Er zijn twee bewegwijzerde routes; een hunebedroute en een archeologische route. Beide routes zijn te wandelen, te fietsen of met de auto te rijden. Daarnaast is er een klein streekmuseum waar een afspraak gemaakt kan worden voor het bezichtigen van een 14e eeuwse olijfpers, een trein- en een busstation, diverse restaurants, supermarkten, tennisbaan, zwembad en op vrijdag de wekelijkse markt.

Rijdt u richting Tondela dan komt u door het beroemde wijngebied van de Dão, waar schitterende oude landgoederen liggen. Hier zijn enkele wijnhuizen te bezoeken. Molelos is een dorp waar u beslist even moet stoppen. Het ligt tegen Tondela aan en is hét centrum van de produktie van handgemaakt zwart aardewerk.

Viseu (40 min) heette in een ver verleden Viso, wat ‘goed zicht’ betekende. Het middelpunt van het oude centrum is de massieve kathedraal Sé, oorspronkelijk in Romaanse stijl gebouwd maar in de 16e en 18e eeuw grondig gerenoveerd. In het bisschopspaleis naast de kathedraal is het Museu de Grão Vasco gevestigd. Het museum heeft een uitgebreide collectie schilderijen van de school van Viseu (16e eeuw). Daarnaast zijn ook schilderijen te zien van Portugese kunstenaars uit de 19e en 20e eeuw, beeldhouwwerken en Spaans-Arabische azulejos (tegeltjes) uit de 16e eeuw.  Buiten het centrum, in het noorden, ligt Cava de Viriato, een park met resten van een Romeinse militaire nederzetting die dateert uit de 2e en 1e eeuw voor Christus. Het is het grootste monument uit deze periode op het Iberisch Schiereiland.  Tijdens de jaarlijkse Feira de São Mateus,de oudste markt van Portugal, worden concerten en folklore activiteiten georganiseerd.  Deze markt duurt 4 weken en wordt gehouden van half augustus tot half september.

Het kuuroord Caramulo, met in het stadje zelf een weelderige plantengroei in parken en tuinen, wordt omringd door bossen, maisvelden en wijngaarden. Het dorp heeft een museum met twee verschillende collecties; een kunstverzameling en een collectie oldtimers die uitblinkt in kwaliteit en kwantiteit.
De Serra do Caramulo is bijzonder geschikt voor wandelingen. Ook met de auto kunt u een aantal uitzichtpunten bereiken. Hier kunt u ook parapenten.

back to top

Naar het oosten

Een dagtocht met de auto door de Serra da Estrela zou kunnen beginnen bij Oliveira do Hospital, een klein provinciestadje. In Bobadela ziet u in de buurt van de kerk een Romeinse triomfboog. Ongeveer 10 km ten zuidwesten is het Igreja de São Pedro de Lourosa te vinden. Het kerkje uit het jaar 95o werd gerestaureerd in 1921 en heeft een mozarabisch interieur. Nabij staat een 15e-eeuwse klokkentoren en een schandpaal (pelourinho) in manuelstijl Rijdt u in noordoostelijke richting dan komt u uit bij Seia, een stadje bekend om zijn kaas en grillige rotsformaties. Een bezoek aan het broodmuseum (museu do pão) is zeker de moeite waard. Na zo’n 8 km over de kronkelige N339 biedt een miradouro (uitkijkpunt) voorbij het gehucht Sabugueiro een prachtig uitzicht over de Vale de Rossim en de rivier Alva. De weg klimt omhoog en loopt langs het Lagoa Comprida, een groot stuwmeer, naar de hoogste top (1993m) van Portugal; Malhão da Estrela. De bergtop heet ook wel Torre, vanwege de stenen toren. Koning João VI bouwde het stenen gevaarte begin 19e eeuw uit ontevredenheid over de afmeting van de berg. Met de 7m hoge toren wist hij de Malhão da Estrela uit te rekken tot de meer acceptabele hoogte van 2000m. Hier vindt u het enige skiresort van Portugal en een grote bazar met regionale producten.

Een spectaculaire weg door de gletsjervallei van de rivier Zêzere voert naar Manteigas, een rustig dorpje met warmwaterbronnen dat volledig wordt ingesloten door de bergen. Voorbij het dorp begint de adembenemende, kronkelige bergpassage Penhas Douradas. Verder richting Gouveia ligt de bron van de rivier Mondego (Nascente do Mondego), de langste rivier die alleen in Portugal stroomt. Gouveia is het mekka van de schapenkaas; de queijo da Serra werd er geboren. Bij Gouveia kan men het nationale park Serra da Estrela weer uit of richting de schilderachtige plaatsjes Folgosinho en Linhares, waar de lokale trots het kasteel is. De route over de westelijke bergrug vanuit Seia bevat minder stijgingen en dalingen; de hoogte is vrijwel constant tussen de 600 en 700m. De weg voert via een afslag bij São Romão langs Senhora do Desterro, waar het hoofd van de oude vrouw (Cabeça da Velha) is te zien in een granieten rots.

Terug op de N231 voorbij de dorpjes Loriga en Alvoco da Serra ligt Unhais da Serra, een klein kuuroord in een prachtige omgeving aan de mond van een vallei. Ook Covilhã is een stadje met warmwaterbronnen, wolindustrie en er is tevens een excursiecentrum. Van daaruit vertrekken de wintersportgangers naar het skigebied Penhas da Saúde, gelegen op ruim 1600 meter hoogte.

back to top

Naar het zuiden

Benfeita is onderdeel van de Serra do Açor. Dit gebied wordt in het noorden afgebakend door de rivier de Alva en in het zuiden door de rivier de Ceira. Afgezien van het leistenen dorpje zelf is ook de Mata da Margaraça, het enige oorspronkelijke bos van Portugal, en de waterval Fraga da Pena de moeite van het bezichtigen waard. Een schitterende bewegwijzerde wandeling leidt u door dit bijzondere gebied.

Arganil ligt aan de voet van de Monte Alto. De bedevaartkerk Nossa Senhora da Agonia op de top is van 6 tot 8 september het religieuze doel van pelgrims. In die tijd wordt ook de jaarmarkt (linnen, keramiek en koperwerk) gehouden. In de Capela do Senhor da Ladeira ziet u Menino Jesus, een beeld van Christus als chic gekleed kind. Arganil zelf is een klein stadje met diverse terrasjes en op donderdagochtend een gezellige markt.

Piódão is zonder twijfel een van de meest bijzondere dorpjes van Portugal. Het is in 1978 geclassificeerd als een Monument van Algemeen Belang, en heeft daardoor een beschermd dorpsgezicht. Door de opname van Piódão in het project voor historische dorpen van Portugal moesten alle gestuukte huizen met pannen daken weer leistenen muren en daken krijgen en ook nieuwe gebouwen moeten een leistenen uiterlijk hebben. Waarom de ramen en deuren van de huizen in Piódão hun typische blauwe kleur hebben is nog steeds een raadsel. Het meest waarschijnlijke verhaal is nog altijd dat er op een dag een groot vat blauwe verf in het geïsoleerde dorp aankwam waar iedereen gebruik van heeft gemaakt. Deze kleur is daarna een mooie traditie geworden.

back to top

Naar het westen

Op ongeveer 15 km van Retiro no Rio ligt het Barragem de Aguieira, een stuwdam die van de dalen van de Mondego en de Dão het belangrijkste kunstmatige merengebied van Portugal heeft gemaakt.
Een paar km verder ligt Santa Comba Dão, een gezellig oud stadje, tevens de geboorteplaats van António de Oliveira Salazar, Portugal’s 20e eeuwse dictator. Hij ligt begraven op het kleine kerkhof van Vimieiro.

De weg naar Buçaco wordt gedomineerd door dennen- en eucalyptusbossen. Dit park wordt omheind door een 5 km lange muur met 11 toegangspoorten. Hier groeien en bloeien 300 uitheemse en 400 inheemse planten- en boomsoorten: reusachtige ceders (sommige halen een hoogte van 35 m) uit Libanon, Mexico, Afrika en India, cipressen, ginkgo’s, palmen, mimosa, rododendron, hortensia en magnolia. In het voorjaar staan de peren-, pruimen- en citroenbomen in bloei. Behalve vele vogels zijn er voor de kenners zo’n 70 soorten dag- en nachtvlinders te ontdekken. Midden in het bos staat het Palacio de Buçaco. Oorspronkelijk was het bedoeld als jachtpaviljoen voor de Koninklijke familie, maar al in 1909 werd het verkocht aan een hotelbedrijf. In het park zijn diverse wandelroutes uitgezet.

Vlakbij Buçaco ligt het kuuroord Luso. Het water van Luso wordt gebotteld en in Portugal veel gedronken. De Romeinen kenden de geneeskrachtige eigenschappen van het water al en u kunt het gratis drinken midden in het dorp, uit de fontein naast de Capela de São João Evangelista. Ten westen van Luso ligt Mealhada, dat beroemd is om de leitão assado (gebraden speenvarken).

Coimbra is gelegen aan de oevers van de Mondego en is het Oxford van Portugal. Het leven in de stad wordt beheerst door een van de oudste universiteiten ter wereld. (opgericht in 1290 met anno 2007 ca. 22.000 studenten.) Hier zie je nog vaak de mannelijke studenten met hun lange zwarte capes door de stad lopen. De Fado van Coimbra is een mengelmoes van verschillende muziekstijlen. Studenten kwamen uit alle windstreken en namen hun eigen muziek mee waaruit de Fado van Coimbra zich ontwikkelde. De Fado van Coimbra is nog niet zo’n toeristische attractie als de Fado in Lissabon en klinkt zo mogelijk nog melancholischer, fatalistischer en hartverscheurender.
Een van de grootste bezienswaardigheden is natuurlijk de universiteit, die uit vele campusgebouwen bestaat. De hoofdgebouwen zijn gevestigd in een paleis uit de 16e eeuw. Ook de barokke universiteitsbibliotheek is indrukwekkend. Hiervandaan heeft men een prachtig uitzicht over de stad en de Mondego. De benedenstad heeft een gezellig winkelcentrum met vele smalle straatjes die doen denken aan een oosterse bazaar. In de barretjes en restaurants kun je nog voor zeer vriendelijke prijzen eten en drinken.

Wie Coimbra aandoet, kan haast niet om een bezoek aan Conímbriga heen. Portugal’s grootste archeologische vondst uit de Romeinse tijd vormt de wortels van de stad en ligt 18 km zuidelijker. Er is een 3km lang aquaduct te zien, een deel van het forum, een tempel en resten van de verdedigingsmuur. Prachtig zijn de gekleurde mozaïekvloeren van de ruines, evenals de gereconstrueerde tuin met cascaden en fonteinen. In het Casa das Termas zijn  de afzonderlijke koude, lauwwarme en hete baden te herkennen en het verwarmingsstelsel op basis van hete lucht circulatie onder de vloer via gangen.

Vanuit Coimbra vormt het historische Montemor-o-Velho het begin van de Costa de Prata. Hier vinden we een van de mooiste en grootste kastelen van Portugal. Vanaf de vesting kijkt u neer op de rijstvelden en tegen de bergen van de Serra da Lousã.

Bij de monding van de Mondego ligt Figueira da Foz, een populaire badplaats met veel watersportfaciliteiten. Het strand is zo’n 2km lang, zeer breed en heeft meestal een kalme golfslag. De handels- en vissershaven zijn beiden zeer bedrijvig. Doordat de Mondego zich in twee armen vertakt alvorens in zee te stromen, is in de monding een groot eiland ontstaan: het Ilha da Morraceira, waar op grote schaal aan zoutwinning wordt gedaan.

Het noordelijker gelegen Praia da Mira was ooit een klein vissersdorp dat zich snel ontwikkelde tot vakantieoord. De traditionele sleepnetvisserij, waarbij het net in zee wordt geworpen en dan op het strand getrokken, wordt nog steeds in ere gehouden. De mooiste stranden liggen echter tussen Costa Nova en Vagueira, ten zuiden van Aveiro. Typerend voor Costa Nova zijn de kleurig gestreepte huisjes. Iets noordelijker, op de punt van de landtong, ligt Praia da Barra, waar een vuurtoren uit 1894 is te vinden.

De zeearm van Aveiro strekt zich uit over een lengte van 45 km en wordt voor een groot deel in beslag genomen door kanalen en lagunes, zoutmeren en min of meer droge stukken land die gebruikt worden voor landbouw. In het vlakke water van de lagunes wordt zeewier (moliço) verzameld dat wordt gebuikt als mest. De traditionele boten voor de zeewiervangst (barcos moliceiros) ziet u in de kanalen in het stadscentrum van Aveiro. Ze hebben geen kiel, maar een hoge beschilderde boeg in de vorm van een zwanenhals.

In de lagune Ria de Aveiro ligt op de zuidelijke oever Ílhavo, een klein vissersdorp waar oude villa’s uit het begin van de 20ste eeuw te vinden zijn, zoals Villa Africana met gele azulejos. In het plaatselijke museum wordt de geschiedenis van de kabeljouwvangst uitgelegd en is een enorme collectie schelpen te zien.Vista Alegre is sinds 1824 het centrum van keramiek, glas en porcelein. De oude fabriek is tegenwoordig een museum waar het handwerk ook te koop is. In het noorden van de Ria de Aveiro zijn de Dunas de São Jacinto, beschermd natuurgebied. De duinen behoren tot de best geconserveerde in Europa. Het park heeft een educatief centrum over het landschap en is het beginpunt van verschillende wandelingen.

back to top